Bain & Company’nin analizine göre sıvılaştırılmış doğal gaz (LNG) piyasasında yaklaşan arz bolluğu, aracılık faaliyetlerinden elde edilen ticaret kârlarını büyük ölçüde silecek.
Şirketin modellemesine göre 2030-2034 döneminde sıvılaştırma kapasitesi kullanımı bugünkü yüzde 90 seviyesinden yüzde 75’in altına inecek. Bu, yaklaşık olarak önceki arz bolluğu kadar derin bir düşüş, ancak bir yıl değil beş yıl sürecek.
Kâr havuzu başabaşa yaklaşacak
Bain, spot ve kısa vadeli anlaşmalarla tedarikçiler ile son kullanıcılar arasında aracılık yapılarak ve uzun vadeli hacimlerin yeniden satılmasıyla elde edilen ticaret kâr havuzunun en iyi ihtimalle başabaşa yaklaşacağını, büyük olasılıkla negatife döneceğini öngörüyor. Bu, son dönemdeki kesintiler sırasında yıllık 20 milyar doları aşan brüt ticaret kârına göre keskin bir tersine dönüş anlamına geliyor.
Rapora göre 2030-2034 döneminde 2020 öncesine kıyasla iki katından fazla LNG ticareti yapılacak, ancak kargo başına kâr yaklaşık 1 milyon dolarda, yani 2020 öncesi seviyenin yarısında kalacak. Bu da yaklaşık 5,5 milyar dolarlık brüt kâra denk geliyor. Ancak bu hesaplama iptal kayıplarını içermiyor.
ABD kargolarında iptal ve atıl kapasite maliyeti
Henry Hub endeksli FOB hacimlerini elinde tutanlar, yerleştiremedikleri kargolar için kargo başına yaklaşık 9 milyon dolar sıvılaştırma ücreti ödemeye devam ediyor. Onaylı üretim kapasitesinin zamanında devreye girmesi halinde ABD kargolarının yaklaşık altıda birinin yüklenemeyeceği ve bu ücretlerin tek başına yılda yaklaşık 5,8 milyar dolara mal olacağı hesaplanıyor.
Onaylanmamış planlı kapasitenin yüzde 20’sinin bir yıl gecikmeyle de olsa devreye girmesi durumunda ise yaklaşık 1,5 milyar dolarlık ek kayıp ortaya çıkıyor.
Alıcılar da tüccara dönüştü
Rapora göre esnek tedarik arayışı, alıcıları tüccara dönüştürdü. 2022-2025 döneminde alıcılar, yıllık toplam 211 milyon tonluk 15 yıl ve üzeri uzun vadeli sözleşme imzaladı; bunun yarısından fazlası ABD projelerinden ve çoğu FOB koşullarında. GIIGNL verilerine göre spot ve kısa vadeli anlaşmaların küresel LNG ticaretindeki payı 2019’da yüzde 34 iken 2025’te yüzde 43’e çıktı.
Japonya örneği bu dönüşümü gösteriyor: Japonya Organizasyonu for Metals and Energy Security anket verilerine göre Japon şirketleri 2024 mali yılında yaklaşık 110 milyon ton LNG elleçledi, ancak yalnızca 66 milyon ton tüketti. Geri kalan 44 milyon ton yurt dışında yeniden satıldı; bu, o yıl elleçlenen LNG’nin yaklaşık yüzde 40’ına denk geliyor.
Rekabet artıyor
Bain’e göre Çin, Hindistan ve Türkiye’deki geleneksel ithalatçılar da ticarete giriyor, orta ölçekli Avrupa kamu hizmeti şirketleri kendi LNG portföylerini kuruyor. Ulusal petrol şirketlerinden bankalara ve hedge fonlarına kadar daha fazla oyuncu piyasaya giriyor. 2025’te tek başına Singapur’da 60’tan fazla LNG tüccarı bulunuyor; bu sayı 2017’de yaklaşık 40’tı.
Spot ve kısa vadeli ticaret de 2017’deki 78 milyon tondan 2025’te 183 milyon tona çıkarak iki katından fazla arttı. Rapora göre Ağustos 2025 teslimli bir kargonun 46 kez el değiştirdiği bildirildi.
Bain, tüccarların esneklik, lojistik, uzun vadeli hacimleri tutup daha kısa vadede yeniden satma, alım ve satım endeksleri arasındaki farkı yönetme ve kredi riski üstlenme karşılığında ödüllendirildiğini belirtiyor. Müşterilerin rakip haline gelmesiyle esneklik, lojistik ve kredi marjlarının önce daralacağı ifade ediliyor.
Şirketlere beş soru
Rapor, şirketlerin 2030-2034 alıcı piyasasına karşı stratejilerini test etmelerini öneriyor. Strateji ve iş modeli, risk iştahı, operasyon modeli, teknoloji ve yapay zeka başlıklarında beş soru çerçevesinde hazırlık yapılması gerektiği vurgulanıyor. İyi eşleştirilmiş veya zamanlama ve fiyat açısından hedge edilmiş pozisyonların marjlarının önemli bölümünü koruyacağı, yerleştiremediği ABD hacmini elinde tutanların ise faturayı ödeyeceği belirtiliyor.



















