Divanev, FutureBright Group iş birliğiyle hayata geçirdiği “Türkiye’nin Rahatlık Haritası” araştırmasının sonuçlarını kamuoyuyla paylaştı. Türkiye’nin rahatlama profilini, alışkanlıklarını ve psikolojik sınırlarını ele alan araştırma, toplumun yüzde 55’inin günde 1 saatten az rahatlayabildiğini, günün yorgunluğunun yüzde 71 oranında saat 19:00 sonrasına sıkıştığını ortaya koyuyor.
Araştırmanın metodolojisi
Saha çalışması 19 Ağustos ile 3 Eylül 2026 tarihleri arasında CAWI (bilgisayar destekli web görüşmesi) yöntemiyle yürütüldü. Türkiye genelinde 18-64 yaş aralığında, NUTS-1 il dağılımına uygun 12 ili temsil eden ve yaş ortalaması 39 olan toplam 1.003 kişiyle görüşüldü. Katılımcılara rahatlığın kişisel karşılığı, günlük zaman yönetimi, zihinsel yük ve üretkenlik baskısı, rahatlamanın önündeki bariyerler ile ev içi alışkanlıklar soruldu.
Rahatlamanın tanımı zihinsel dinginlikte
Katılımcıların yüzde 68’i rahatlığı stressiz bir ortam ve zihinsel dinginlik olarak tanımlıyor. Kendini güvende hissetmek yüzde 67, zihinsel olarak rahat hissetmek yüzde 66 ve kişisel alana sahip olmak yüzde 65 oranında öne çıkıyor. Rahatlık, yüzde 74 oranında koşulları kendi ihtiyacına göre ayarlayabilmekle, yüzde 76 dinginlikle ve yüzde 83 tek başına kalabilmeyle eşleşiyor. Açık uçlu bulgular, borçsuz düzenli bir gelir akışının zihinsel rahatlığın ön koşullarından biri olarak görüldüğünü gösteriyor.
Günlük kesintisiz dinlenme 1,15 saat
Katılımcıların yüzde 55’i günde kesintisiz 1 saat bile rahatlama vakti bulamıyor; ortalama günlük kesintisiz dinlenme süresi 1,15 saatte kalıyor. Günün ilk gerçek rahatlama anı yüzde 71 oranında 19:00 sonrasına, yüzde 30 oranında 21:00-23:00 aralığına ve yüzde 22 oranında 23:00 sonrasına denk geliyor. İstanbul ve Gaziantep, kesintisiz rahatlama süresinin en kısa olduğu iller arasında öne çıkıyor.
Üretkenlik baskısı ve zihinsel suçluluk
Katılımcıların yüzde 89’u rahatlamak için önce bütün işlerini bitirmeleri gerektiğini belirtirken, yüzde 87’si dinlenmeyi hak edilmesi gereken bir ödül olarak görüyor. Yüzde 83’ü rahatladığı anlarda bile aklından yapılacak işlerin geçtiğini, yüzde 80’i gözüne takılan bir iş yüzünden dinlenmeyi yarıda kesip kalktığını ifade ediyor. Boş otururken kendini suçlu hissedenlerin oranı yüzde 66; dinlenmenin en az çalışmak kadar gerekli olduğunu düşünenlerin oranı ise yüzde 95.
Araştırmaya göre kadınlar bu zihinsel suçluluğu erkeklere kıyasla daha yoğun yaşıyor; 55-64 yaş grubu dinlenmeyi kesin bir koşula bağlarken, 18-29 yaş arasındaki Z Kuşağı bu baskıyı daha az hissediyor.
Şehir, ekonomik kaygı ve ev içi emek
Yaşadığı şehrin rahatlama imkânı sunduğunu düşünenlerin oranı Anadolu kentlerinde yüzde 72 iken metropollerde yüzde 60’a geriliyor (İstanbul yüzde 58, Ankara yüzde 57, Trabzon yüzde 86, Edirne yüzde 80). Metropollerde trafik (yüzde 36), gürültü (yüzde 36) ve kalabalık (yüzde 35) tükenmişlik yaratıyor. Daha fazla rahatlama zamanı bulamamanın önündeki başlıca engeller ekonomik kaygılar (yüzde 42), iş yoğunluğu (yüzde 39) ve ev işleri (yüzde 31) olarak sıralanıyor. Kadınlar ev işlerini (yüzde 45) ve çocuk bakımını (yüzde 23) en büyük engel olarak görürken, erkeklerde iş yoğunluğu (yüzde 47), ekonomik kaygılar (yüzde 48) ve şehir trafiği (yüzde 28) öne çıkıyor.
Ev dışındaki çare ise yüzde 73 oranında doğaya ve toprağa çekilmekte (yayla, dağ, orman yüzde 45; park/mesire yüzde 32; bahçe yüzde 28), yüzde 65 oranında suyla temasta (sahil/deniz kenarı yüzde 53; kordon yüzde 33) aranıyor. Trabzon ve Bursa doğada rahatlamayla, İzmir ve Samsun sahil yürüyüşleriyle ayrışıyor.
Evde rahatlığın merkezi salon ve koltuk
Nüfusun yüzde 79’u en rahat hissettiği ortam olarak kendi evini seçerken, yaşamın ağırlık merkezi yüzde 60 oranında salonda toplanıyor. Evde rahatlığın koşulları arasında yüzde 70 tam sessizlik, yüzde 92 temizlik, yüzde 92 geniş alan ve yüzde 91 koltuk ilk sıralarda yer alıyor. Katılımcılar en rahat ettikleri koltukta günde ortalama 2,3 saat geçiriyor ve bu sürenin yüzde 61’i uzanarak geçiyor. Toplumun yüzde 91’i koltuğunu ev içinde kendine ait en özel alan olarak tanımlarken, yüzde 58’i evde herkesin oturduğu yerin sabit bir koltuk olduğunu belirtiyor.
Koltukta en çok film/dizi izlemek (yüzde 52), telefon/tablet kullanımı (yüzde 51) ve sıcak içecekler (yüzde 46) eşlik ediyor. Katılımcıların yüzde 50’si telefonunu çoğunlukla koltukta kullandığını, yüzde 43’ü televizyon izlerken koltukta uyuyakaldığını, yüzde 19’u oyun oynadığını ve yüzde 18’i bilgisayarla çalıştığını belirtiyor. 18-29 yaş grubu koltuğu çok amaçlı dijital bir yaşam alanı olarak kullanırken, 55-64 yaş grubu için koltuk fiziksel dinlenme ve televizyon karşısında kestirme alanı işlevi görüyor.
İl bazında Ankara üçlü koltuk ve koltukta oyun oynamada (yüzde 29), İzmir film/dizi izleme (yüzde 68) ile bilgisayarla çalışmada, Adana ve Samsun balkonda/bahçede vakit geçirmede, Gaziantep mutfakta vakit geçirmede (yüzde 50) ayrışıyor.
Satın alma beklentileri
Tüketicinin koltuk beklentilerinde kolay bakım, leke tutmayan ve pati dostu kumaşlar yüzde 92, bedeni destekleyen ergonomik rahatlık ve pratik kullanım fonksiyonları yüzde 93, yatağa dönüşebilme fonksiyonu yüzde 88 ve parçaları ayrılıp birleşebilen modüler yapı isteği yüzde 76 oranıyla sıralanıyor.



















